Konu Dışı: Gece yarısı şiiri, nasıl yandıysa içim..

Çağırdım yedi cihanı gönlüme,
Dizeledim içimdeki boğuk çığlıkları
Duysunlar istedim birer birer.
Kuşkusuz gerçeğe giden yol
Ya sessizliğinde pusu kurmuştu ya da gidip gidip dönmelerinde..

Susturamadım mumlar yakmış budala umudumu..
Aynaya bakmak gibidir bu kendini görmeden.
Ben mi anlamlar yüklemiştim varoluşuna, yoksa hakikat mi almıştı beni pençesine ?

Soğuk sabahların uyanışında yittim ben her gün..
Bir ses bir nefes seni çağırır hep içime..

Sus dedikçe boğuluyorum sende
el pençe divan.
Halim harab !
Bırak doğmayı küllerimden, ölüyorum hep yine  yeniden.. yeniden..

26.02.2014

image

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s