Divadonnabella’nın makyaj merakı biyografisi Bölüm 1

Hepimiz çocukluğumuzda belki renki bir kalem ya da renkli bir rimel ile makyaja merak uyandırdık. 

Ben kendimi hatırlıyorum. Annem genelde Pin Up makyajı yapardı ve kocaman dolgun dudakları vardı. Bordo ya da ateş kırmızısı rujlar sürerdi hep. Gözlerine mutlaka siyah göz kalemi sürerdi ya da likit liner çekerdi. Bir de Retro iri gözlüklerini takardı ki, bayılırdım onu izlemeye. Sanırım beni büyüleyen renklerin parlaklığı ve bir kadının biraz boya ile ne kadar değişeceği idi. Ayrıca çoçuk iken de makyajlı bir kadının o kendisine güvenen, kendisini iyi hissettiği enerjisini algılardım. Çok hoşuma giderdi. 

wordpress

Herşey çok komik ve güzeldi. Ta ki annemin gözde rujunu alıp yeni kar beyazı sıvanmış evin duvarlarına 4 yaş gurubu Graffiti yarışması katılımcısı gibi içimdeki Sanatçı ruhunu / rujunu  dışa vurana kadar. Nedense  dudağıma sürmeyi akıl edememişim. Annem diyor ki, boyaları kazıdık duvarlardan, silmekle çıkmadı. Ve annem makyaj çantasını benim yüzümden bulmiyim diye kaf dağının arkasına  saklamak zorunda kaldı 🙂 

11 yaşımda yavaş yavaş cüret edip gizlice harçlığımdan satın aldığım ruju , okula giderken 2. dünya savaşında kaçak kimlik matbaacısı gibi gizlice ve alelacele WC de sürüp, eve dönüş yolunda mendille ovalayarak çıkardığımı bilirim. Bir de Kiosk mağazalardan satılan iri halka küpeleri de takmam cabası. Ergen olarak bir uyanışa geçtiğim doğrudur da, neyin uyanışı olduğunu ben kendim o dönemler kavrayamamıştım.  İçgüdüsel bir eylem sanırım 🙂

Geldik 15 yaşımıza. Zaman makinesini biraz ileriye sarayım. Babam evde biraz ruj ve kalem görsün bende, hemen annem ile tartışamaya girer, uyarmalısın, bu yaşta makyaj olmaz diye annem ile münakaşa ederdi. Annem de beni savunurdu. Şimdi süslenmeyecek de 50 yaşında dudakları buruşunca mı sürecek dedi. Sanırım babamın hayalinde böyle birşey canlanmış olabileceği için ….

evv

… haftasına elinde bir makyaj kutusu ile geldi.  Bana hediye olarak uzatırken şaşkınlığım gözlerimden okunmuş olmalı ki,

” Abart diye almadım. Ona göre ” demesi beni hem güldürdü hem de çok sevindirdi. 

Fazla yazarak sizleri baymak istemediğim için yazımın ikinci bölümünü yakına sizlerle paylaşacağım.

Sevgiyle kalın. Yüzünüzde gülümseme, dudağınızda rujunuz eksik olmasın 😉

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s